اخبارى

تم نشر الفصل الثالث من روايتى و يتبع بالفصل الرابع قريبا

بيب بيب ...... اهلى

حكايه قصيره جدا

الساعه دلوقتى بعد واحده بليل .. و انا ماشى فى الشارع فاجأنى انى اشوفها واقفه لوحديها فى عز التلج ده .. كانت مستخبيه فى حما عربيه راكنه .. صغيرة لدرجه مش معقوله .. صوتها ضعيف و واطى اوى لدرجه انه قطع قلبى لما سمعته .. كانت كانها بتبذل مجهود عشان تطلعه و تسمعه لاى حد .. بصيت حواليا .. الناس اللى ماشيه قليله جدا و مع كده اللى ماشى مش بيلتفت ليها اصلا كانها مش موجوده و كانى انا بس اللى شايفها و سامعها ... معقوله وصلنا للدرجه من القسوة و تحجر القلب .. المهم اخدتها معايا البيت و روحت بيها ... مجرد ما دخلت فى الجو الدافى بتاع الشقه ابتدت تستعيد حيويتها تانى .. كانت ميته من الجوع .. بس لازم تستحمى الاول .. شدتها و جرتها جر غصب عنها و دخلت معاها الحمام و ابتديت احميها بايدى و اشيل التراب اللى على جسمها .. كانت بتقاومنى مقاومه رهيبه ... بس كانت اضعف من انى اعتبر المقاومه دى جديه .... بعد ما حمتها و نضفتها نشفت جسمها و ابتديت اسرح ليها شعرها و هى مش عاجبها و بتحاول تهرب منى بس انا كنت ماسكها كويس ... بعد كده قمت حطيتلها اكل و اكلت كتير جدا ... اد كده كانت جعانه .. بعد كده ابتدت تنعس ... اخدتها جنبى على السرير و نيمتها فى حضنى و الحقيقه انى كنت باحاول استفيد من الحراره اللى طالعه من جسمها و استعين بالحرارة دى فى مواجهه الصقيع اللى احنا عايشين فيه ... شويه ابتديت احس بانتظام انفاسها و سكونها التام ... دلوقتى اقدر انام و انا مطمن عليها ... كنت حاسس انه مش هاممنى انه حد يشوفنى معاها فى بيت واحد .. فى سرير واحد .. يشوفنا كيان واحد ... كل اللى كان هاممنى انها تنام فى حضنى و بس .. احساس ابوة .. يمكن .. احساس حب .. اكيد ... يا ترى فى احاسيس تانيه ... مايهمنيش و مش مهتم اعرف و سايب المعرفه دى للناس اللى غاويه تحليل
بكرة ان شاء الله لما تصحى هابقى اعرفكم عليها .. مع انى انا نفسى لسه ماعرفتش اسمها .. بس مش مشكله انا هاديها اسم من عندى






اسمها بسبس ... و هى قطتى الجديده

اعتذار

اجد لزاما و واجب مفروض لابد من اتمامه ان اعتذر للصديقه العزيزة البتanonymous على حدتى فى الرد على البوست الخاص بها .. و ذلك عملا بالمثل " يخانقنى فى شارع و يصالحنى فى حاره " .. فانا اعتذر علنا على مدونتى

بعض المواقف من داخل المساجد

لسه حالا قارى تعليق لعمتى ستيته اللى نصحتنى فيه انى اقرا البوست بتاع المهندس احمد ابو العلا .. ماكدبتش خبر و رحت قريت البوست و عجبنى جدا
قبل اى حاجه انا مش باشوه صورة المساجد ولا اللى بيصلوا فى المساجد انا هاقول شويه حاجات حصلت قدامى و من غير اى تدخل منى اللهم انى باقوم بدور الراوى فقط لا غير و هاخلى وجهه نظرى للاخر
الموقف الاولانى لما كنت فى السعوديه باعمل عمرة من 3 سنين .. كنت باصلى فى جامع و الامام و هو بيقرا قرا ايه غلط .. قام دكتور سودانى اعرفه كان واقف جنبى رده .. الامام قراها غلط تانى .. الدكتور رده تانى ... الامام قراها غلط لتالت مره ... الدكتور سكت المرة دى .... خلصنا الصلاه و الامام بيسلم و مجرد ما خلص تسليم كمل و لف ناحيتنا ... قال " من اللى كان بيردنى ؟ " الدكتور قاله " انا " الامام قاله " و انت بتشتغل ايه " الدكتور قاله " دكتور " قاله " يعنى مش شيخ ، يبقى بتردنى ازاى ؟ " الدكتور قاله " انا حافظ كتاب الله و ممكن نخلى المصحف يحكم بينا " الشيخ قاله الخلاصه و جابله من الديل " احنا بنصلى هنا كده مش عاجبك روح صلى فى الجامع اللى على اول الشارع " .. انتهى الموقف ولا تعليق
الموقف التانى ... مجموعه من زمايل اخويا فى صلاه الجمعه .. الخطيب خلص و اقاموا الصلاه و هيبتدوا يصلوا و الامام بيقولهم حاذوا المناكب و سدوا الفرج بينكم ... واحد زميل اخويا واقف جنب الراجل اللى واقف فى الو الصف جنب الحيطه قرب على الراجل و حط قدمه قريبه من قدم الراجل .. الراجل بعد شويه قام صاحب اخويا قرب منه .. الراجل بعد تانى صاحب اخويا قرب منه تانى .. قام الراجل بصله و بعلو صوته فى الجامع اللى هو بيت ربنا ربنا و قاله " هى ال......... ( كلمه عاميه تنم عن فعل لا يتصف صاحبه بالرجوله و اسم الفاعل منها شتيمه ) فى الصلاه كمان ولا ايه ؟ " ... انتهى الموقف ولا تعليق
الموقف التالت ... اللى حكالى الموقف ده صديقى نادر ( و برضه الاسم مش غريب للى بيتابع واحد جامعه ) .. عندهم جامع صغير فى يوم نادر رايح يصلى لقى راجل كبير من اهل المنطقه قاعد على باب الجامع بيطرد العيال انهم يدخلوا ( زى ما يكونوا داخلين بيت ابوه مش بيت ربنا ) نادر سأله ليه كده الراجل قاله احنا ناقصين عيال صغيره و خوته و وجع دماغ ( اهداء الى المهندس احمد اللى سال ممكن يخشوا يصلوا بعد كده ) .. على فكرة الراجل ده كان تاجر مخدرات و دخل السجن و لسه ليه نشاط " بس دى نقره و دى نقره " ... و الراجل ده بيعتبر نفسه متعهد المسجد ( زى عادل امام لما كان متعهد الحكومه فى شاهد ماشافش حاجه كده ) .. انتهى الموقف ولا تعليق
الموقف الرابع ... برضه نادر مع نفس الراجل متعهد المسجد .. الراجل بما انه المتعهد فكل صلاه يجرى على الميكروفون عشان يأذن ( مهو المتعهد بأه ) .. المهم الاوقاف بعتت امام للمسجد ده .. الراجل كان محروق جدا عشان الامام ده مش من اهل المنطقه و انه صغير فى السن و ان المتعهد عايز هو اللى يقول الخطبه بتاعت الجمعه ... انتهى الموقف و لا تعليق
الموقف الخامس .. و ده بخصوص استخدام بعض الائمه لالفاظ عاميه لا تتناسب مع قدسيه الجوامع .. كنت باصلى انا و اخويا و الامام كان بيتكلم عن الحروب و اهميه الايمان فى الحروب و بيدى مثال بحرب 73 لما كانوا الجنود بيقولوا الله اكبر ( كلام جميل .. كلام معقول .. مقدرش اقول حاجه عنه على رأى ليلى مراد الله يرحمها ) .. بعد كده الامام قال السر الخفى اللى خلانا انهزمنا فى حرب 67 هو ان الجنود بدل ما كانوا بيقولوا الله اكبر كانوا بيقولوا " هع " انا سمعت هع دى من هنا انا و اخويا و مقدرناش نمسك نفسنا من الضحك لغايه ما خرجنا من الجامع ( يا رب تكون صلاتنا اتقبلت فى اليوم ده ) .. انتهى الموقف و لا تعليق
الموقف السادس و الاخير عشان ماطولش عليكو .. صديق دخل المسجد عشان صلاه الجمعه .. الامام قعد يخطب خطبه طويله ( كانه ماسمعش ان الرسول يدعو الى عدم تطويل الخطب ) .. المهم الظاهر ان الامام كان ممل على نحو او اخر و صاحبى ماكنش نام كويس فابتدا ينعس ( و انا مش باعفى صاحبى من الغلط ) .. المهم ان الامام كان بيحكى عن الخيانه الزوجيه و قال كلمه الحبيب و هو يقصد بيها العشيق .. صاحبى صحى على كلمه الحبيب و قام قايل " صلى الله عليه و سلم " طبعا كان الجامع هس و كل الناس قعدت تبصله و ماقلكوش على اللى اتقاله بعد كده
ربنا يرحمنا برحمته

مواقف و عيوب

ما اكثر من مدوحنى شفاهة و ما اقل من فعلوها تحريرا ... محمود السعدنى
هذا البوست اهداء الى عمتى ستيته
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بدايه خلونى اتفق معاكوا على حاجه .. محدش مفيهوش عيوب و محدش معصوم من الغلط
انا هاتكلم النهارده شويه عن نفسى ... قبل شهر سبتمبر 2003 كنت شخص غير اللى الشخص اللى موجود دلوقتى ... مش بابالغ لو قلت انه 99% من حياتى و تصرفاتى كانت غلط على اى مقياس و تحت اى ظروف ... ابرز عيوبى كانت انى مستهتر .. مش واخد حاجه جد ابدا فى حياتى .. اهم واحد فى حياتى كان انا و تانى اهم واحد برضه انا و تالت اهم واحد انا مره تالته و بعد كده ياتى الاخرون ... كنت مبسوط بحياتى و شايف انى عايشها بالطول و العرض .. كنت مغرور جدا و كنت ناسى ان الغرور ده اول خطيئه ارتكبت فى الوجود ( عندما اغتر ابليس بنفسه و عصى امر ربه ) .. كنت ناسى ان " لوسيفر " باللاتينيه معناها امير البهاء يعنى المتيه و المعجب بنفسه و المغرور جدا .. كنت ناسى ان الغرور ده اول الطريق لجهنم
لغايه يوم ما والدى مات و دفنته .. الموضوع ده كان اول موقف و اول صدمه خلتنى اعيد حساباتى فى كل حاجه .. ابتديت اتغير ، لدرجه ان اعز اصحابى ماكانوش مصدقين انى باتغير و فاكرينها حاله من حالات تفاعل ما بعد الصدمه و بعد كده كل حاجه هترجع لاصلها و عمرو هيرجع زى ماكان ... ابتديت اخلى افعالى تطابق اقوالى عشان مابقاش بوشين و منافق او على احسن تعبير مجرد انسان مؤمن بمدأ ميكافيلى .. حاجات كتير اتغيرت و حاجات كتير لا بس الفكرة انى دايما باحاول
تانى موقف اثر فيا و سبب ليا صدمه كهربائيه و خلانى اغير حاجات كتير من سلوكياتى كان لما كنت فى يوم ماشى مع صديقى وجدى ( و المتابعين ل واحد جامعه الاسم مش هيكون غريب عليهم ) و قالى على موقف هو حضره من 3 سنين و مرضيش يقولى عليه عشان ما يجرحنيش و خلاصه الموقف انه فى اتنين اتكلموا عليا بطريقه مش حلوة و محدش قدر يغلطهم عشان اللى قالوه كان صح ... انا مش هاقول الموقف ولا هاقول على الاتنين اللى اتكلموا بس اللى وجعنى ان اللى اتكلموا عليا كانوا ناس مش فوق مستوى الشبهات و اسوا منى فى حاجات كتير و مع كده اتكلموا عليا و محدش قدر يدافع عنى ... الموقف ده وجعنى جدا و نفسى صعبت عليا أوى و ابتديت اتغير اكتر عشان اكون احسن عشان خاطر نفسى اولا مش عشان خاطر الناس
تالت موقف حصل من اسبوع ... و اكتشفت انى غلطان فيه جدا .. لانه بدون الدخول فى تفاصيل انا كنت بانصح ناس و باحل مشاكلهم و ناسى انى احل مشاكلى انا الاول و اكتشفت انى خالفت مبدأ مهم اوى فى حياتى .. " من نظر فى عيب نفسه انشغل عن عيب غيره " و الحكمه دى الامام على بن ابى طالب هو اللى قالها ... و ندمت انى حطيت نفسى فى الموقف الوحش ده و انى غلطت فى حق ناس كتير و قبل ماغلط فى حقهم غلطت فى حق نفسى .. و اعتذرت و ناوى اتبع الاعتذار الشفوى باعتذار عملى عشان الكلام لوحده مش كفايه من غير فعل
يا ترى انتو بأه ايه غلطاتكوا و ايه المواقف اللى اثرت فيكو لدرجه انكو تتغيروا ؟؟ ... انا مش مستنى اجابه انما و انتو قاعدين مع نفسكو كده فكروا على مهل و شوفوا انتو صح ولا غلط

كنت فرحان

تم رفع المحتوى بناء على ضغوط دوليه